Hvað er Moonfire

Ég heiti Íris Ösp og er manneskjan á bakvið Moonfire.

Ég hef alltaf verið náttúrubarn. Uppalin úti á landi, nálægt sjónum, með tærnar í mosanum og úfið hár. Þar lærði ég að hlusta á kyrrðina. Að taka eftir litlu hlutunum sem lífið býður okkur, ef við gefum okkur tíma til að sjá þá. En eins og svo mörg missti ég tengslin við þetta á köflum. Ég gleymdi hvað það er mikilvægt að stoppa. Festist í hraða samfélagsins, kröfum, skjám og verkefnum. Það er svo mannlegt. En við getum alltaf fundið leiðina aftur. Dregið aðeins úr hraðanum. Andað dýpra. Hlustað. Mætt okkur sjálfum með meiri mildi.

Moonfire varð til úr þeirri þrá – að skapa rými þar sem við megum hægja á okkur, tengjast okkur sjálfum og muna hvað skiptir raunverulega máli.

Ég er alls konar. Ég er heilari, grafískur hönnuður, ljósmyndari, listakona og já – ég er líka norn, manneskja sem trúir á kraft ásetnings, náttúrunnar, tunglsins, tákna, athafna og þess að skapa augnablik sem hjálpa okkur að tengjast okkur sjálfum aðeins betur. Ég skapa galdra og helgisiði, meðal annars Mánagaldur, þar sem ég vinn með orku mánaðarins, tunglið, jurtir, steina, eld, orð og sjálfsvinnu. Fyrir mér snýst galdur ekki um að stjórna heiminum í kringum okkur. Hann snýst frekar um að staldra við, setja skýran ásetning og skapa athöfn í kringum það sem við viljum rækta, sleppa eða sjá skýrar í eigin lífi. Kannski er það líka ein ástæðan fyrir því að Moonfire varð til. Ég hef alltaf elskað að blanda saman því sýnilega og ósýnilega. Listinni og innsæinu. Fegurðinni og dýptinni. Smá galdri inn í hversdaginn.

Ég er líka föndrari, eilífur nemandi… og stundum flúra ég fólk.

Ég lærði grafíska hönnun og ljósmyndun á Ítalíu og þar uppgötvaði ég enn betur hversu mikilvægt það er að kunna að hægja á sér. Að sitja aðeins lengur yfir kaffibollanum. Vera í samtalinu. Taka eftir fegurðinni í hversdeginum. Eitthvað sem við Íslendingar mættum stundum læra aðeins meira af. Í dag liggja leiðir mínar enn meira á mótum listar, heilunar, líkamsvitundar og velferðar. Ég er í meistaranámi í Listum og velferð við Listaháskóla Íslands, þar sem við skoðum hvernig listir geta átt stærra og merkingarbærara hlutverk innan velferðarkerfisins. Þar fæ ég að rannsaka eitthvað sem hefur lengi verið mér hugleikið: hvernig skapandi ferli, upplifun, hugleiðsla og list geta opnað rými fyrir tengingu, nærveru og umbreytingu.

Ég hef einnig lært Yoga Nidra hjá Matsyendra Saraswati, stundað nám í Kriya jóga og er að læra áfallajóga, þar sem unnið er með örugga tengingu við líkamann, nærveru og taugakerfið. Samhliða því hef ég sótt fjölbreytt nám og þjálfun í tónheilun og hljóðvinnu, auk náms og aðferða tengdum listaþerapíu og skapandi velferð.

Allt þetta fléttast inn í það sem ég geri í Moonfire.

Ég er líka combat kennari og kenni mixed martial arts. Það er enn ein hliðin á mér – hreyfing, kraftur, útrás og styrkur líkamans. Þar fæ ég að svitna út daginn, vera algjörlega í augnablikinu og tengjast líkamanum á allt annan hátt. En þegar kyrrðin kallar fer ég inn á við. Í hugleiðslu. Í heilun. Í hljóðið. Í galdurinn. Eða í listina mína. Þar vinn ég með hjartanu. Listin mín snýst að miklu leyti um að horfa – bæði út á við og inn á við.

Í ljósmyndaseríunni Hringir – Circles fanga ég smáatriði í íslenskri náttúru sem auðvelt er að ganga framhjá. Með macro linsu stækka ég mynstur mosans, sár í trjáberki, sprungur, hringi og örsmá form sem minna okkur á að fegurðin er alls staðar – jafnvel beint undir fótunum á okkur – ef við stoppum nógu lengi til að sjá hana. Og vá, náttúran er svo stórkostleg! Nokkur vel valin mynstur eru einnig komin á vefnað með yfirskriftinni "Ofið landslag".

Í þrívíðu verkunum mínum, Skuggar tilverunnar, færist athyglin inn á við. Þar skoða ég þá hluta okkar sem við sjáum ekki alltaf, viljum stundum fela eða höfum lært að ýta frá okkur – ótta, sár, mistök, mótsagnir og reynslu sem hefur mótað okkur. Skuggarnir eru ekki eitthvað sem við þurfum endilega að losna við. Þeir geyma líka sögu okkar. Þegar við þorum að nálgast þá með forvitni og mildi skapast rými til að sjá okkur sjálf í meiri heild -og í öllum skuggum er ljós að finna.

Sama hugsun fylgir mér inn í heilunarvinnuna. Ég lít ekki á mig sem manneskjuna sem "lagar“ aðra. Ég býð frekar upp á rými, verkfæri og nærveru sem geta hjálpað þér að hægja á, hlusta og tengjast því sem er þegar til staðar innra með þér.

Ferðin mín sem heilari hefur verið bæði formleg og óformleg. Ég lærði Reiki hjá Svövu Bjarnardóttur, en síðan hefur vegferðin leitt mig víðar – í gegnum orkuvinnu, hugleiðslu, Yoga Nidra, Kriya jóga, áfallajóga, tónheilun, skapandi vinnu, orkusálfræði, ljósvinnu, sjamaníska orkuheilun, eigin rannsóknir og síðast en ekki síst lífið sjálft. Ég held ekki að eitt verkfæri sé svarið við öllu.

Stundum þurfum við kyrrð. Stundum hreyfingu. Stundum tóna sem fara í gegnum allar frumur og allan líkamann. Stundum að skapa eitthvað með höndunum. Stundum að kveikja á kerti, draga fram stein og setja ásetning. Stundum að sitja í þögn og stundum einfaldlega rými þar sem við megum vera nákvæmlega eins og við erum.

Kannski er það einmitt kjarninn í Moonfire.

Rými þar sem list, heilun, galdur, helgisiðir, sköpun og nærvera mega mætast.

Ef Moonfire getur verið örlítið ljós sem minnir þig á að hægja á, anda dýpra, sjá þig betur eða finna aftur tengingu við eitthvað innra með þér, þá er það meira en nóg.

Frá mínu hjarta til þíns,
Íris Moonfire